تبلیغات
درآمدی از اینترنت - والنتاین یا سپندارمذگان
درآمدی از اینترنت
زکات علم آموختن است

لینکدونی

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

والنتاین یا سپندارمذگان

والنتاین یا سپندارمذگان


هنگامی که به آغاز و چگونگی پیدایش آن می اندیشم، انگار همه چیز گیج و

 پیچیده می آید! ولی گویا این گیجی چندان هم باشگفت و دور از انتظار نیست، چون واژه

 "ضربه فرهنگی" را چنین تعریف كرده اند: "تغییراتی در فرهنگ كه موجب بوجود آمدن گیجی، سردرگمی و هیجان می شود."


این ضربه چنان نرم و آهسته بر پیكر ما فرود آمد كه بجز گیجی و بی هویتی پی آمد

دیگری از آن نفهمیدیم!

شاید افراد بسیاری را ببینید كه واژه های Hi و Hello را با لهجه غلیظ American اش

 بر زبان می آورند. ولی شمار کسانی كه واژه درود را بکار می برند، بسیار کم است!

برای اطلاعات بیشتر به ادامه مطلب بروید.

همینجور واژه Thanks بیش از سپاسگزارم و Good bye بسیار بیشتر از

 بدرود یا خدانگهدار در دهان ها می چرخد. ما حتی به این هم بسنده نكرده ایم!


این روزها مردم برگزاری جشن ها و مناسبت های فرنگی را نشانه تمدن و تفاخر می دانند!


سفره هفت سین نمی چینند، ولی در آراستن درخت كریسمس اهتمام می ورزند!


جشن شب چله كه به بهانه بلند شدن روز، برای سپاسگزاری از بركات و

نعمات خداوندی برگزار می شود را نمی شناسند، ولی همراه و همزمان با بیگانگان

 روز شكرگزاری برپا می كنند!

همه چیز را درباره Valentine و فلسفه نامگذاری ش می دانند، ولی

 حتی واژه "سپندارمذگان" به گوششان هم نخورده است.

چند سالی ست نزدیک 26 بهمن ماه (14 فوریه) كه می شود هیاهو و هیجان را

 در خیابان ها می بینیم. مغازه های اجناس كادویی لوكس و فانتزی غلغله می شود.

 همه جا نم Valentine به گوش می خورد. از هر بچه مدرسه ای

 كه درباره والنتاین بپرسی می داند كه داشتان خیالی آن چیست.

داستانی که هنوز هم مستند بودن آن به اثبات نرسیده است. و با پافشاری و تبلیغات فراوان

 غرب به عنوان یک رویداد و یک فرهنگ شناخته شده است؛ {به گونه ای که همچنان بهتر است

آنرا دروغ بدانیم}

در قرن سوم میلادی كه برابر می شود با آغاز پادشاهی ساسانی در ایران،

 در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام كلودیوس دوم. كلودیوس عقاید عجیبی

 داشته است از جمله اینكه سربازی خوب خواهد جنگید كه مجرد باشد. از

 این رو ازدواج را برای سربازان روم قدغن می كند.كلودیوس به قدری بی رحم و

 فرمانش به اندازه ای قاطع بود كه هیچكس جرات كمك به ازدواج سربازان را نداشت.

 ولی كشیشی به نام والنتیوس(والنتاین)، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران

 محبوبشان جاری می كرد. كلودیوس دوم از این آگاه می شود و دستور می دهد

 كه والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می شود!

 سرانجام كشیش به جرم جاری كردن عقد عشاق،با قلبی عاشق

 اعدام می شود... بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق! می دانند و از آن زمان نهاد و

 سمبلی می شود برای عشق!"

داستانی که به افسانه بیشتر شباهت دارد تا واقعیت! به خیالات بیشتر می ماند

تا به رویداد تاریخی!

 

غربی ها برای اینکه از زیر فرهنگ پربار و باشکوه ایران بیرون بیایند و برای

خود فرهنگ و تمدنی داشته باشند، دروغ پردازی های خود را افزایش داده اند و

 افتخارات و آیین هایی همچون: ماراتن، کریسمس، والنتاین و... را ساخته اند

 تا دیگر افتخارات و آیین های ایرانی مانند: شب چله و سپندارمذگان را

 کوچک بشمارند. تا بیش از این در برابر شکوه بیکران ایران و ایرانی

 کم نیاورند و از بی تمدنی و بی فرهنگی خویش سرافکنده و سرخورده نباشند.

 

آنها در تلاش هستند تا فرهنگ و تاریخی خیالی برای خویش بسازند و

 بدبختانه ما در تلاش هستیم که فرهنگ و تاریخ باشکوه و

 واقعی خویش را نادیده بگیریم و نابود سازیم!

ولی كمتر كسی است كه بداند در ایران باستان، نه چون رومیان

 از سه صده پس از میلاد، كه از ده ه صده پیش از میلاد(دست کم هفت هزار سال)،

روزی برای عشق بوده است!


جالب است بدانید كه این روز را در گاهشماری تازه ایرانی برابر کرده اند

با 29 بهمن، یعنی تنها 3 روز پس از والنتاین فرنگی! ولی روز درست آن پنجم اسفند است.

 

این روز "سپندارمذگان" نام درد. فلسفه بزرگداشتن این روز بعنوان "روز عشق"

 اینگونه است كه در گاهشماری ایرانی افزون بر اینكه ماه ها نام درند، هر یك از

 روزهای ماه نیز یك نام درند؛ روز نخست "اهورامزدا"(نام خدا)، روز دوم،

 بهمن (سلامت اندیشه؛ كه نخستین صفت خداوند است)، روز سوم اردیبهشت

 (بهترین راستی و پاكی؛ كه از صفات خداوند است)، روز چهارم شهریور

 (شاهی و فرمانروایی آرمانی؛ كه ویژه خداوند است) و روز پنجم "سپندارمذ".

 

سپندارمذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن.

زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه

 عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و

 همه را چون مادری در دامان پر مهر خود پناه می دهد.

به همین دلیل در فرهنگ باستان سپندارمذگان را بعنوان نماد عشق دانسته ند.

در هر ماه، یكبار، نام روز و ماه یكی می شود كه در همان روز كه نامش با

 نام ماه برابر می شود، جشنی برپا می کنند متناسب با نام آن روز و ماه؛

 شانزدهمین روز هر ماه مهر نام درد و كه در ماه مهر، "مهرگان"

 نام می گیرد. روز پنجم هر ماه سپندارمذ نام درد كه در ماه دوازدهم سال كه

 آن هم سپندارمذ نام درد، جشنی با همین نام برپا می شود.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است كه هر دو

 در كنار هم معنا پیدا می كنند. در این روز زنان به شوهران خود

 با محبت هدیه می دهند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده،

 به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می كنند.


ایرانیان مردمانی هستند كه زندگیشان با جشن و شادمانی پیوند فراوانی درد،

 به مناسبت های گوناگون جشن می گیرند و با سرور و

 شادمانی روزگار می گذرانند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ،

 شیوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه زندگانی و كلا جهانبینی ایرانیان است.

از آنجایی كه ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم و با شكوه و

 زیبایی این فرهنگ بیگانه شده یم، نقطه برابر مردم ما آمریكایی ها هستند

 كه به خود جهانبینی دچار می باشند. آنها جهان را تنها از دیدگاه خود

 نگاه می كنند. مردمانی كه چنین دیدگاهی دارند، متوجه نمی شوند كه

 ملت های دیگر شیوه های زندگی و فرهنگ های متفاوتی دارند.

 آمریكایی ها بشدت قوم پرستند و خود را محور جهان می دانند.

 آنها بر این باورند كه عادات و رسومشان برتر از دیگران است.

 این موضوع در بررسی عملكرد آنان بخوبی پیداست.

بعنوان مثال در حالی كه این روزها مردم كشورهای گوناگون جهان

 معمولا به سه، چهار زبان مسلط می باشند، آمریكاییها تقریبا تنها به

 یك زبان حرف می زنند. همچنین پافشارانه در پی گسترش جشن ها خود هستند.


"آگاهی داشتن از فرهنگ های دیگر کشوره" و "مرعوب شدن در برابر آن فرهنگ ها"

 دو مقوله كاملا جدا است. با مرعوب شدن در برابر فرهنگ و آداب و رسوم دیگران،

 بی اینكه ریشه در خاك، فرهنگ و تاریخ ما داشته باشد، اگر هم به جایی برسیم، جایی ست كه

 دیگران پیش از ما رسیده اند و جا خوش كرده اند!

هنوز هم دیر نشده است كه روز عشق خودمان را در 5 اسفند جشن بگیریم

نه 26 بهمن

درباره وبلاگ

هدف ما رضایت شماست
مطالب جالب ، عکس ، آموزش ، دانلود ، موبایل ، دانستنیها ، مطالب روز ، آهنگ ، کلیپ ، موزیک ویدئو و... تنها قسمتی از تلاش ماست برای رضایت شما.با آرزوی کامیابی شما و تحقق اهداف ما
مدیر وبلاگ : Amir Node

آخرین پست ها

جستجو

تاریخ جهان باستان

نظرسنجی

  • لطفا نظر خود را در رابطه با این وبلاگ بگویید






نویسندگان